قزاق

موزه ”اخلاص” در قزاقستان يكي از نمونه‌هاي ب اين نوع موزه‌هاي تخصصي هنري است. تاريخ اصلي اين موزه به دهه 60 ميلادي بازمي‌گردد . زماني كه «دبولات سريفايف » ـ موسيقيدان معروف ـ مشغول جمع‌آوري آلات موسيقي بود و بيش از 20 نمونه را گردآوري كرده بود.اين موزه در آوريل 1981 ميلادي به طور رسمي آغاز به كار كرد و هدف خود را نيز آشنا نمودن نسل جوان قزاق با موسيقي اصيل و سنتي خود اعلام كرد؛ چرا كه در طول 70 سال حكومت كمونيستي و براثر فشارهاي تبليغي روس‌ها، موسيقي ملي قزاق‌ها در بين جوانان رو به فراموشي گذارده بود و تاسيس چنين مراكزي در جهت احياي فرهنگ ملي كه موسيقي اصيل يكي از شاخه‌اي آن محسوب مي‌شود، ضروري مي‌نمود.
موزه اخلاص به پنج بخش تقسيم‌بندي شده و در اين موزه مجموعه‌اي از آلات موسيقي شخصي آهنگسازان
به‌نام قزاق مثل آباي ژامبول، دينا، اخلاص و... در معرض ديد عموم قرار گرفته است.
قوبوزه، وبرا، سي بيزگي ، شان، ژتيگن، سيرناي و ... نيز از جمله سازهاي مشهور قزاق‌ها هستند كه در موزه اخلاص به چشم مي‌خورند.
غرفه‌هاي محل نمايش آلات موسيقي در اين موزه، مجهز به سيستم پخش صوت هستند كه به بيننده اين امكان را مي‌دهند تا هم‌زمان با ديدن هر يك از اين ساز‌ها صداي مخصوص همان نوع را هم بشنود. از همه مهم‌تر اين كه خود قزاق‌ها نيز معتقدند موسيقي سال‌هاي متمادي به خصوص در دوره حاكميت روس‌ها، وظيفه انتقال ادبيات شفاهي اين قوم را بر دوش كشيده است؛ لذا براي سازهايي جون ”قوبوز” احترام زيادي قائل هستند.